Sinds 1998 heb ik jarenlang als kind, en later als tiener, in Engeland en Wales gekampeerd met mijn ouders. Toen mijn zusje en ik oud genoeg waren, gingen we ook uitgebreid in de heuvels wandelen. Brecon Beacons, Yorkshire Dales, Peak District – I’ve seen it all.

In 2015, toen ik uit huis was, vatte ik het idee op om een trektocht te lopen. I mean, als je kunt wandelen en kamperen, dan kun je toch ook met een tent op je rug wandelen en die elke avond ergens anders opzetten? Ik verzamelde informatie en inspiratie via meerdere blogs en Youtubekanalen, boekte een retourtje Noorwegen, en bereidde me voor op een 2-weekse wandeling langs de zuidkust.

What could go wrong?

Ik liep een zelfbedachte route in plaats van een officieel pad

Als je een ervaren wandelaar bent en goed kunt inschatten hoe het terrein en de paden eruit zullen zien, dan is dit best een optie. Als groentje moet je dit vooral NIET doen. Ik had een online kaart van Noorwegen gevonden en dacht wel even wat kleine weggetjes aan elkaar te kunnen knopen.

Grapjas die ik was.

Ook de zuidkust van Noorwegen is ontzettend bergachtig, en je kunt er niet op rekenen dat twee paden die vlak bij elkaar liggen, ook daadwerkelijk met een doorsteekje te verbinden zijn.

Ik had geen kaart gekocht, maar printjes gemaakt

Leuk, zo’n gratis website waar je zelf je route kunt uitstippelen en de boel kunt printen. Scheelt een hoop dure wandelkaarten. Slecht idee wanneer je een land nog niet kent. En vooral wanneer de betreffende kaarten niet heel gedetailleerd zijn en geen legenda hebben… Open Street Maps was zelfs al een vele malen betere optie geweest om het land van tevoren te leren kennen, maar die had ik destijds nog niet ontdekt. Koop gewoon goede wandelkaarten.

Ik had veel te veel eten meegenomen

Ik had echt geen idee of en hoeveel supermarkten ik zou tegenkomen in Noorwegen en hoe duur het eten zou zijn. Dus ik maakte, heel netjes naar voorbeeld van een rits thru-hike filmpjes, een voedselpakket met voor elke dag een pakje havermout, een stuk of wat stevige snacks en instant avondeten. Bij elkaar woog alles wel 3 kilo!

Het was vele malen slimmer (en lichter!) geweest als ik voor slechts 2-3 dagen wat had meegenomen en van dorp naar dorp was gelopen. Ook in het buitenland hebben ze écht wel supermarkten en ook al is het eten anders, je kunt prima lichtgewicht en houdbaar voedsel vinden voor tijdens je tocht.

Ik had niet geoefend met vuur maken

Tijdens mijn eerdere kampeertochten had ik prima gekookt op een gasbrandertje. Voor deze trektocht had ik een allesbrandertje gekocht waar ik dan blokjes brandstof in kon gebruiken – omdat gas niet mee mag in het vliegtuig. Het stomme was dat ik dacht dat ik wel even met een aansteker overweg kon. Lucifers nam ik niet mee, want die kunnen nat worden.

Fail.

De eerste nacht kon ik geen vuur maken. Als ik al een vlam uit de aansteker kreeg, brandde ik mijn duim voor ik het brandstofblokje aan kon steken. Die eerste avond at ik dus koude couscous. Gelukkig was er vlakbij een tankstation en kon ik de volgende dag zo’n grote aansteker met een “echte” knop scoren (ze hadden geen lucifers). Niet ideaal, maar ik kon tenminste warm eten maken!

Mijn rugzak was veel te zwaar

My god wat had ik een hoop meuk mee die ik uiteindelijk niet nodig heb gehad! Mijn backpack woog achttien hele kilo’s, en toen ik thuiskwam, heb ik een heleboel dingen van mijn paklijst verwijderd of lichter gemaakt, zoals mijn kookset, EHBO-kit en de hoeveelheid kleding die ik meenam.

Mijn route was veel te lang

Ik dacht dat ik het met mijn kampeer- en wandel ervaring makkelijk 2 weken uit zou kunnen houden. Boy I was wrong! Ook als je gekampeerd en gewandeld hebt, kun je er niet zomaar van uitgaan dat je 2 weken lang als kluizenaar met een backpack op je rug door bergachtig terrein kunt wandelen. Dat is toch écht een heel andere tak van sport. Begin eens met een weekend, of een korte tocht van 3-4 dagen.

Mijn etappes waren te lang

In eerste instantie dacht ik 30 kilometer op een dag te kunnen lopen. Hahaha! Tsja, als je 5 kilometer per uur loopt, is dat 6 uur kale wandeltijd. Dat is toch best te doen, een dag heeft 24 uren! Maar bergachtig terrein is wel wat anders dan het platte Nederland. Na een correctie voor hoogteverschillen deelde ik (thank god vóór vertrek) mijn route op in etappes van zo’n 20 kilometer. Maar ook dat is best veel voor een beginner. Zeker als je backpack 18(!) kilo weegt.

Een jaar later heb ik in Nederland het Twentepad gelopen. Dat kon wel met zo’n 20-25 kilometer per dag, met weinig training van tevoren. Nog een paar jaar later ben ik naar Schotland geweest voor een zeer geslaagde tocht over de West Highland Way. We hebben het rustig aan gedaan met zo’n 15-18 kilometer per dag. Dat was goed te doen, en we hadden tijd zat voor leuke uitstapjes (zoals een whiskystokerij) en foto’s.

Ach, door schade en schande wordt men wijs, toch?

Inmiddels heb ik al flink wat meer kilometers in mijn benen, met en zonder tent op mijn rug, en ben ik een stuk wijzer geworden wat betreft mijn plannen en verwachtingen voor een trektocht.

Hoe zit dat met jou, wat voor beginnersfouten heb jij gemaakt tijdens je eerste trektocht?